Na krótko odpocząwszy sobie…
No i stało się to, co zapowiadałem wczoraj - bo się stać musiało. Napisałem, że będzie to, co zwykle - i jest! Chrystus zmartwychwstał: prawdziwie zmartwychwstał! A Jego zmartwychwstanie najlepiej uczcić muzyką.
Matura z języka polskiego. Czechy i Słowacja. Literatura. Muzyka. Wszystko, czym warto się zachwycić i podzielić.
Matura z języka polskiego. Czechy i Słowacja. Literatura. Muzyka. Wszystko, czym warto się zachwycić i podzielić.
Tag Bóg
Bóg, który dotrzymuje słowa
Bóg Starego Testamentu to Bóg, który dotrzymywał danego przez Siebie słowa, choćby na to spełnienie trzeba było czekać wiele lat. Znamy przypadek Abrahama, któremu Bóg obiecał syna, śmiech żony i komentarz Abrahama, w którym interpunkcja jest fundamentalnie ważna ("Nie. Śmiałaś się" - Rdz 18, 15). Pamiętamy o obietnicach mesjańskich. Wreszcie - zapowiedź Jezusa, że po trzech dniach zmartwychwstanie.
Geist i Raskolnikow
Dla uważnego czytelnika powinno wydawać się jasne, że Bolesław Prus co najmniej słyszał o Zbrodni i karze Fiodora Dostojewskiego. W Lalce znajdziemy kilka poszlak wskazujących na inspirację powieścią napisaną ponad 20 lat wcześniej. Czy to tylko ciekawostka, czy może coś więcej z tych wskazówek wynika? Zestawmy ze sobą Raskolnikowa i Geista - to posłuży nam później do zaprezentowania sylwetki Michaiła Bachtina.
Jeszcze o Henryku IV, dobru i złu
Po wczorajszym spektaklu "Historia Henryka IV" poświęciłem dziś z każdą grupą jedną lekcję, by porozmawiać o wrażeniach. Nie był to czas zmarnowany, mimo że muszę pędzić z programem - to jest najważniejsza rzecz, której nauczyłem się w Bratysławie, poznając Akadémię veľkých diel. Szczególnie w 2LO w ust uczniów padło tyle ciekawych tez interpretacyjnych, że muszę pilnie podzielić się jedną z nich, by uzupełnić wczorajszą recenzję.
Nie uszlachetnia
Cierpienie, cierpienie, cierpienie. Wojna, wojna, wojna. Totalitaryzm, totalitaryzm, totalitaryzm. Beznadzieja, beznadzieja, beznadzieja. Tak określiłbym sporą część kanonu lektur z wieku XX, którą maturzysta musi opanować przed swoim egzaminem dojrzałości. Dojrzałości, czyli - wreszcie - realizacji marzeń i ideałów, przekonania o tym, że mam realny i pozytywny wpływ na rzeczywistość. A na "egzaminie dojrzałości" trzeba często opowiadać o klęsce człowieczeństwa i bezsensownym cierpieniu. Gdzie tu logika?
Myślę, więc jestem – i co z tego?
Każde dziecko zna tę frazę na pamięć nawet po łacinie: cogito ergo sum. Pięknie brzmi, ale co się za nią kryje? Dlaczego wyznacza ona początek kopernikańskiego przewrotu w filozofii i co w niej jest potencjalną pułapką? Ostatecznie tę kwestię rozstrzygnie - odkrywany teraz przeze mnie - Thomas Merton.
Przypowieść o domu
Biblijna przypowieść o synu marnotrawnym jest tekstem niezwykle bogatym i wciąż otwartym na nowe interpretacje. Stała się tematem wybitnych dzieł malarskich oraz utworów muzycznych. Jak na parabolę przystało, każdy element świata przedstawionego sam w sobie otwiera bogactwo znaczeń. Dziś o jednym z nich - domu, który pokażę przez pryzmat jednej z homilii Benedykta XVI i autobiografii Thomasa Mertona.
Prawda to nie temat?
Wczoraj maturzyści pisali próbny egzamin z języka polskiego na poziomie podstawowym, a dziś CKE opublikowało zasady jego oceniania. W mediach społecznościowych od wczoraj krążą komentarze wokół drugiego tematu wypracowania: Prawda jako wyzwanie dla człowieka. Chciałbym się do nich odnieść i wyrazić własne zdanie na temat tego polecenia.
Rzeczywistość to coś znacznie więcej niż to, co można o niej powiedzieć
Ostatnio wpadła mi w ręce książka El Hecho Extraordinario. Jej autor, Manuel García Morente, jeden z czołowych hiszpańskich filozofów XX wieku, opisuje tytułowe nadzwyczajne wydarzenie, czyli własne nawrócenie i wybór kapłaństwa. Oprócz osobistego świadectwa książka zawiera kilka jego wykładów, które wygłosił już jako kapłan - dziś chciałbym pochylić się nad jednym z nich.
Ocalić człowieka – czytanie Orwella przez pryzmat Jana Patočki
Rok 1984 Orwella to jedna z najważniejszych książek XX wieku oraz jedna z lektur obowiązkowych na poziomie podstawowym. Jest to antyutopia, zatem mamy w tej powieści do czynienia ze specyficznie spreparowaną konstrukcją świata przedstawionego, niemniej ta lektura wzbudza u mnie niechęć i sprzeciw. Czy dałoby się tę historię napisać inaczej?